Yorum Yap
Üyelik gerektirmez.
Beykoz, İstanbul’un nefes borusu, Boğaz’ın zümrüt gerdanlığıdır. Ancak son yıllarda bu gerdanlığın taşları birer birer yerinden oynuyor. Bir Beykozlu olarak pencereden dışarı baktığımızda gördüğümüz o uçsuz bucaksız yeşillik, bugünlerde sadece bir "doğa harikası" değil, aynı zamanda mülkiyet hukukunun ve imar planlarının karmaşık bir satranç tahtası haline gelmiş durumda.
Son günlerde kamuoyuna yansıyan, yaklaşık 1 milyon metrekarelik özel orman arazisinin imara açılması haberi, Beykoz’un köylerinde, dar sokaklarında ve eski mahallelerinde yaşayan bizler için derin bir iç çekişe neden oldu. Mesele sadece ağaçların korunması meselesi değil; mesele, "imarın kime, neye göre ve hangi hızla" geldiği meselesidir.
Beykoz’da mülkiyet ve imar denilince karşımıza iki keskin gerçeklik çıkıyor:
Geleneksel Beykozlu ve Bürokratik Labirent: Yıllardır tapu tahsis belgeleriyle, 2B arazileriyle uğraşan; evinin çatısını aktarırken bile binbir türlü kurul kararına, sit engelini aşmaya çalışan yerleşik halk. Burada süreçler ağır akar, planlar mahkemelerden döner, "havza koruma" kuralları en katı haliyle uygulanır.
Büyük Parseller ve "Özel" Kararlar: Diğer yanda ise yüzlerce dönümlük "Hususi Orman" statüsündeki araziler. Bu arazilerde, yasanın tanıdığı %6’lık yapılaşma hakkı, devasa ölçekler nedeniyle binlerce metrekarelik betonlaşmaya dönüşebiliyor. Kamuoyunda tartışma yaratan sit değişiklikleri ve "Sürdürülebilir Koruma Alanı" ilan edilen parseller, halkın gözünde "toplumda eşitsizlik" algısını besliyor.
Elbette hukuk, mülkiyet hakkını korur. Orman Kanunu’nun 52. maddesi, özel orman sahiplerine belirli haklar tanır. Ancak hukukun bir de "kamu yararı" ilkesi vardır. Bir bölge "Nitelikli Doğal Koruma Alanı" statüsünden çıkarılıp yapılaşmaya açılırken, bu durumun Beykoz’un ekosistemine ve trafik yüküne etkisi ne olacaktır?
Beykozlu, kendi tapulu yerinde "sit alanı" gerekçesiyle mağdur edilirken, hemen yanı başındaki devasa arazilerin "kontrollü kullanım" adı altında lüks konutlara ev sahipliği yapması, toplumdaki adalet duygusunu zedeleyebilmektedir.
Biz Beykoz’u sadece bir "emtia" veya "inşaat sahası" olarak görmüyoruz. Biz burayı yaşıyoruz. Talebimiz; imar kararlarının ekonomik güçten bağımsız, eşitlikçi bir anlayışla, bölgenin kadim sakinlerinin ihtiyaçlarına ve doğanın sürdürülebilirliğine göre dağıtılmasıdır.
Eğer Beykoz korunacaksa, bu koruma sadece garibanın gecekondusuna değil, devasa villaların şantiyelerine de uğramalıdır. Gerçek bir koruma kültürü, zengin-fakir ayrımı gözetmeksizin, toprağın hukukunu insanın hırsının önünde tutmayı gerektirir.
Beykoz, üzerinden geçen yoğun yapılaşma baskısına değil, gölgesinde huzur bulacağımız ağaçlara muhtaçtır.
Sitemizin farklı bölümlerine hızlıca göz atın ve keşfedin.
“Doğalgaz Sayacı Neden Bu Kadar Yüksek Fatura Gösteriyor?” — En Yaygın Soruya Kapsamlı Cevap Doğalg...
Şarkı Adı: Paraya Tapanlar Bu eserin şarkı sözleri bana(Kozbey) aittir.Müzik altyapısı, Suno AI...
Şarkı Adı: Güzellik Eksik DeğilBu eserin şarkı sözleri bana(Kozbey) aittir.Müzik altyapısı, Su...
Şarkı Adı: Beykoz Baskını Bu eserin şarkı sözleri bana(Kozbey) aittir.Müzik altyapısı, Suno AI ...
Ramazan ayında, iftar sofraları yalnızca bir yemek zamanı değil, aynı zamanda ailenizle, sevdiklerin...
1. İş-Özel Hayat Dengesi: Zor Bir Denge KurmakUzaktan çalışmanın en belirgin faydalarından biri, çal...
Asgari Ücretle Kaç Çeyrek Altın Alınabiliyordu? 2000, 2006, 2016 ve 2026 KarşılaştırmasıBir aylık em...
Akıllı Şehir Nedir?Akıllı şehir, dijital teknolojiler ve IoT (Nesnelerin İnterneti) cihazları kullan...